امیدوناامیدی،درد دل وناله هاونگهی به عشق

نمیدونم چه طور من,یکی سوی تورفتم-ندونستم چی کردم ,چنین دل به توبستم

گرون بودی توبرمن , توای دلبر مه رو –من طفلکی ای دل ,شدم مردک پررو

توای بر تر ازهرگل ,چراخواهم ترا من-که من گیاه هرزم,توهستی گل سوسن

ندونستم عزیزم ,چه قد پسته مقامم-توروجا دادم ای گل ,تواین قلب خرابم

منم شرمنده ای دل ,زاین کاری که کردم-شدم عاشق به تو گل  -تو ای داروی دردم

گرفتار شدم ای دل ,به اون قامت رعنات –منو کشته به هر دم- همون  قهرو  تمنات

توی خوشگل خوش قد ,کند جادولبانت-منو بسته زهر سو-همه راه وروانت

اسیر دامت شدم ,به این بیچارگی ها-زآه سردمن دود ,رودبه آسمون ها

دمی  زنده شوم من,کشم رنج فراقت-که میمیرم همون دم ,رود ذهنم به یادت  

درین بیکسی ای دل ,شدم زارو محقر – به  این حال غریبی,شود زندگی بدتر

که من چاره ندارم,به جز راه صبوری-کنم ناله به الله,کشم فراق و دوری

دراین گوشه هستی, که من بی کسم ای یار –کشم داغ فراقت,فدات میشم هزار بار